|
گروه آواژنگ دانشگاه نوآوري و خلاقيت
منصور جليليان مدير عامل شركت آواژنگ
 به
نظر شما چه تفاوتي ماهوي ميان كارآفريني با سازوكار پيشين
و كارآفريني ديجيتالي كه فرايندي است جديد وجود دارد؟
اصل كارآفريني همان تفكر خلاق است كه در گذشته و حال وجود
داشته. تفاوت نگاه پيشين و نگاه فعلي در كارآفريني موضوع
ابزار است و نوع استفاده از آن ابزاري به نام فناوري
اطلاعات
نياز زندگي و روابط به IT در تمام زمينه ها، سرعت رشد اين
ابزار و شكل متفاوت آن، تمايزاتي را در بحث كارآفريني به
سبك پيشين در مقايسه با كارآفريني IT در حال حاصر به وجود
آورده است.
روابط خشك و تعريف شده در سازكار پيشين و همچنين وجود
واحدهاي تعريف شده از قبل تنوع و سرعت لازم را نداشت و
كارها با روند تكراري و خشك انجام مي شد، در اين وضعيت
شناخت استعدادهاي خلاق و نوآور به عنوان افراد راهبر كمتر
اتفاق مي افتاد; درحاليكه وجود داشت. در نتيجه كارآفريني
همواره معطوف به روابط تعريف شده بود ولي اكنون و در ادامه
كارآفريني ديجيتال با تغيير رويه ها و روابط و همچنين نياز
زندگي به ساختارهاي جديد IT ، ماهيت كارآفريني در اين
زمينه تنوع يافته و روند سرعت بالاي آن، شناسايي افراد
خلاق و نوآور، شناخت رويه هاي جديد كاري و اداراتي متفاوت
از قبل و پيشرو در شركت، همگي تفاوت چشمگير اين ابزار جديد
در بحث كارآفريني را نشان مي دهند.
ورود
فناوري اطلاعات به عرصه كسب و كار باعث شده است حوزه
اشتغال با تحول شگرفي مواجه شود كه گاه اين تحول شگرفي
مواجه شود كه گاه اين تحول ماهيت كسب و كا را متفاوت كرده
است؟ به اعتقاد شما فناوري ديجيتال تا چه اندازه اي عرصه
اشتغال آفرني را تحت تاثير قرار داده است؟
در حقيقت فن آوري اطلاعات باعث تفاوتي شد به تخصصي كردن
شغل ها، جايگاه حقيقي نيروها و بهره وري بيشتر شركت ها كمك
كرد.
امروز راهي براي گريز از همراهي با سرعت اين ابزار در صنعت
وجود ندارد. در يك انبار اگر سيستم باركد و RFID وجود
نداشته باشد مدت زمان و نيروي انساني بيشتري صرف ورود و
خروج مثلا يك اتومبيل به انبار خواهد شد. روند توليد و
عرضه كالايي مانند اتومبيل به قدري بايد سريع باشد كه
كمترين زمان براي استاك كالا در انبار حاصل گردد. مي بينيم
كه Itبه سرعت در اين روند سهولت مي بخشد،و اگر اين سهولت
و رويه وجود نداشته باشد شركت توليد كننده در اين زمان
براي رقابت در دنياي اطراف دچار ضربات جبران ناپذيري خواهد
شد.
تاثير اين اشتغال زايي از آنجا مشخص است كه امروزه اگر
شركتي و يا در ابعاد گسترده تر كشوري به دنبال راه كارهاي
IT براي انجام رويه هاي خود نباشد، يعني به دنبال روابط
موثر تر – هزينه كمتر – سرعت بيشتر نباشد، مجموعه اي رو به
زوال خواهد بود. در ميان شركت هاي توليدي كه از سال ها پيش
در كشورمان مشغول به فعاليت بودند، آنهايي كه توانستند با
ارتقاي سطح عملياتي خود و استفاده از فناوري اطلاعات به
عنوان يك ابزار موثر در بهبود سرعت كاري استفاده كنند، هم
اكنون شركت هاي موفقي هستند و آنهايي كه با سرعت كمتر به
اين سو نگرويدند شركت هايي رو به نابودي هستند كه دير يا
زود اتفاق تلخ در انتظار آنان خواهد بود.
در روند فعاليت هاي اجتماعي يك كشور نيز،رويه هايي كه سعي
در همگروي با سرعت بالا و هزينه كمتر را نداشته باشند،
رويه هاي رو به نابودي هستند و متاسفانه نابودي در مسائل
اجتماعي و افتصادي يك كشور تاثير عميقي در نگاه هاي بين
المللي به آن كشور خواهد گذاشت.
آيا
كارآفريني با استفاده از فناوري اطلاعات و ديجيتال روند
افزايشي دارد يا باعث كاهش به كارگيري نيروي اشتغال مي
شود؟
در نگاه اول البته باعث كاهش بكارگيري نيروي اشتغال - در
جايگاه قبلي - خواهد بود. توجه داشته باشيد كه منظور در
جايگاه قبلي است. به عنوان مثال اگر در يك خط توليد روباتي
جايگزين چند كارگر شود اين اتفاق خواهد افتاد. ولي در
حقيقت چه مسئله اي رخ مي دهد؟
سرعت نياز يك جامعه به ابزاري چون فناوري اطلاعات براي
زندگي موثر تر باعث آشفتگي روند بكارگيري اين ابزار شده
است. يعني قرارگيري نيروي كار در جايگاه غير حقيقي. با
ورود فناوري اطلاعات به عرصه تجارت و زندگي بسياري از شغل
ها برچيده مي شود ولي در عوض شغل هاي جديدي به وجود مي آيد
و البته شغل هاي تخصصي.
شغل هايي كه تا ديروز ديده نمي شد ولي وجود داشت. افراد
معمولي ديروز، امروز بايد به يك شغل تخصصي مي پرداختند.پس
كارگر ديروز – اپراتور روبات امروز بود، مسئول انبار ديروز
امروز محكوم به اجراي سيستم RFID است و ديگر نيازي به
كارگران بيشتري در انبار ندارد. و اين يعني هزينه كمتر –
سرعت بالاتر.
كارمندان با كارايي بيشتر جذب تخصص هايي مي شوند كه وجود
نداشته و ما بقي مشغول كار ديگر مي شوند. يعني هر شخص در
جايگاه حقيقي خود قرار مي گيرد و اين يعني تخصص گرايي كه
مي بينيم. نه تنها به ضرر اشتغال زايي در جامعه نيست بلكه
به رشد و ارتقاي افراد كمك كرده از شغل براي آنان الگوي
زندگي مي سازد.
كشور چين در حال حاضر; كمبود كارگر روبرو است. يك كشور
ميلياري با اين مشكل مواجه است و اين يعني سرمايه گزاري
براي تخصصي كردن و بهينه كردن نيروي انساني و نه به معناي
نابودي شغل براي مردم. اين يعني سختي براي مردم جهت پذيرش
ارتقا به فرهنگي بالاتر براي هزينه كمتر – رشد سريع تر و
رابطه موثرتر . عقب ماندگي از اتفاقات و جريانات جاري دنيا
براي شركت ها و كشورها همان طور كه گفته شد معناي نابودي
مي دهد و جايگيري افراد در شعل هاي تخصصي و يا واقعي و
موثر از عوامل بازدارنده اين عقب ماندگي است.
سطح
بكارگيري نيروي انساني در فضاي ديجيتالي آتي چه تفاوتي با
بكارگيري نيروي انساني در دنياي صنعتي دارد؟
با توجه به تنوع، سرعت و تاثير فضاي IT در زندگي نحوه
بكارگيري نيروي انساني شكل متفاوتي به خود گرفته است.
امروزه يك شركت براي بقا نياز به رابطه دارد. روابط يك
شركت با سطح آن شركت رابطه مستقيم دارد و سطح يك شركت نيز
با نيروي انساني متخصص – نوآور و رويه هاي كاري آن شركت
رابطه مستقيم دارد. پس دپارتمان هاي ويژه – شغل هاي تخصصي
و موثر و نيروي انساني متخصص سرمايه اصلي يك شركت براي بقا
مي باشد.
راه اندازي واحد هاي تحقيقو توسعه نيروي انساني و شغل در
شركت ها، تحت بررسي فرصت ها و تهديدها و ايجاد رويه هاي
جديد و خلاق در شركت ها از عوامل موثر در كارآفريني مي
باشد. براي مثال شركت آواژنگ با پياده سازي دپارتمان هاي
جديد در سال هاي انتهاي دهه 80 به تخصصي تر كردن يك شركت
ITپرداخت، راه اندازي واحد تحقيق وتوسعه در سال 78 واحد
تبليغات و بازاريابي در سال 80، واحدهاي مجزا تست و تعمير
در بخش گارانتي در نهايت تبديل هر يك از بخش هاي فعال به
يك شركت به تخصصي تر شدن اين نيرو ها كمك كرد و به ما در
شناخت نيروهاي خلاق و نوآور در سيستم كاري ياري رساند.
نيروهاي خلاقي كه پس از چند سال امروز به آموزش و تربيت
نيروهاي جديد مشغولند و گروه آواژنگ را به يك دانشگاه
خلاقيت و نوآوري تبديل كرده اند.
ارتباط ميان آموزش – شركت هاي خصوصي و فن آوري اطلاعات به
نيروي انساني جهت بكارگيري از تخصص در يك شغل كمك مي كند،
نيروهايي كه در طي ساليان در اواژنگ سابق و گروه آواژنگ
فعلي چه در داخل و چه در خارج از كشور آموزش مي ديدند در
جايگاه اصلي خود قرار گرفتند و پس از آن فقط صحبت از ارتقا
بود و بس.
آواژنگ در طي اين ساليان به يك صادر كننده موفق نيروي
انساني متخصص و نوآور به شركت هاي ديگر و حتي خارج از كشور
بدل گشت. نيروهاي داخل شركت از يك سو و نيروهاي خرج از
شركت از سوي ديگر جمعيت نيروي انساني متخصص اين گروه را
تشكيل مي داد. شركت هاي نمايندگي فروش و خدمات پس از فروش
اين گروه در طي ده سال اخير از مجموعه هاي كوچك به شركت
هاي بزرگي با نيروهاي متخصص تبديل شدند. روند كاري آواژنگ
و پيشرفت سريع و بروز اين مجموعه، شركت هاي نماينده و
همكاران را بر آن داشت تا براي موفقيت و بقا رشد نموده و
از رويه هاي كاري آواژنگ الگو برداري كنند، به آموزش
نيروهاي خود پرداخته و به دنبال كارآفريني باشند. غير از
اين در بسيازي از فعاليت هاي روابط عمومي گروه از ميان
مصرف كنندگان نمونه هاي هوشمند شناسايي شده و به مجموعه
راه يافتند و يا در پروژه هاي متعددي آواژنگ را ياري
رساندند. و اين به معني شناسايي و آموزش نيروهاي خلاق يك
جامعه است.
فناوري
ديجيتال باعث تسهيل، روان سازي، تسريع و حذف واسطه ها در
فرايندهاي كاري مي شود. آيا اين موضوع باعث نقض كارآفريني
ديجيتالي مي شود يا اينكه نقطه قوت آن به شمار مي آيد؟
تسهيل – روان سازي – تسريع و حذف واسطه ها به معناي مبارزه
با نابودي است نه به معناي نقض كارآفريني.
حذف واسطه ها به معناي درخواست تبديل واسطه ديروز به متخصص
امروز است. در ابعاد بزرگتر در يك كشور اگر هزينه اي براي
اين امر وجود نداشته باشد – اگر آموزشي وجود نداشته باشد
زندگي رو به نابودي خواهد رفت. الزام امروز كشور ما، حذف
واسطه ها و روان سازي رويه ها و صرفه جويي در هزينه هاست.
اين فرهنگ متاسفانه نه وجود دارد و نه هزينه لازم جهت آن
صورت مي گيرد. آموزش مردم و مسئولان جهت استفاده بهينه از
ارتباطات جمعي مثل اينترنت و آشنايي با فضاي پيشرفته
ديجيتال ما را به سمت تسهيل و سرعت بالاي رويه ها سوق مي
دهد. حركت هاي جسته و گريخته در كشور بايد به حركات بيشتر،
منسجم تر با رابطه منطقي تبديل شوند. با روند رو به رشد
دنياي امروز اگر اين رويه ها و روابط بين آنها به وجود
نيايد دچار مشكل خواهيم شد. زماني بود كه سطح كشور ها را
بر اساس تعداد افراد بي سواد و يا تعداد رسانه ها مي
شناختند. اما در حال حاضر ميزان اثر پذيري رويه هاي جاري
در يك كشور از فناوري اطلاعات ملاك و ميزان اين تعيين سطح
است. با تكيه بر فرهنگ استفاده از اينترنت و ابزار
ارتباطات براي آگاهي از اتفاقات جهان امروز و به عنوان
وسيله اي براي آموزش تخصصي و به نوعي مجبور كردن مردم به
استفاده از رويه هاي ديجيتالي به سرعت حركت خود بيافزاييم.
طرح هايي كه در كشور در حال پياده سازي است خوب است ولي
اصلا كافي نيست. ميزان حمايت دولت از شركت ها و مجامع
خصوصي جهت تسريع به رشد مثبت اين تغيير كمك خواهد كرد.
تغييري كه در آينده اي نه چندان دور راه گريزي از آن وجود
نخواهد داشت.
|
